எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் எதிர்ப்பை மீறி காதல் திருமணம்
எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் எதிர்ப்பை மீறி காதல் திருமணம்
பெற்றோர் எதிர்ப்பை மீறி எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் காதல் திருமணம் செய்தார்.

ஆயிரக்கணக்கான காதல் "டூயட்'' பாட்டுக்களைப் பாடிய எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் வாழ்க்கையிலும் காதல் இடம் பெற்றது. தன் தூரத்து உறவுப்பெண்ணான சாவித்திரியை அவர் காதலித்தார். சாவித்திரியும் அவரை விரும்பினார். இருவருடைய காதலும் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்தது.

இந்தக் காதலுக்கு இருவர் வீட்டிலும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது.

திருமணத்துக்குத் தடையாக இருந்தது, அந்தஸ்து அல்ல. இருவருடைய கோத்திரமும் ஒன்றாக இருந்தது. ஒரே கோத்திரத்தை சேர்ந்தவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்ளக்கூடாது என்பது ஐதீகம்.

தூய்மையான காதலுக்கு இந்த பழைய சம்பிரதாயங்கள் தடை போடுவதை பாலசுப்பிரமணியம் விரும்பவில்லை. சாவித்திரியை மணப்பதில் உறுதியோடு இருந்தார்.

இதைத் தெரிந்து கொண்ட சாவித்திரியின் பெற்றோர், அவரை பெங்களூருக்கு அழைத்துச்சென்று, சாவித்திரியின் அண்ணன் வீட்டில் "சிறை'' வைத்து விட்டனர்.

காதலியைப் பிரிந்த பாலு, "தேவதாஸ்'' ஆனார்! தாடி வளர்த்தார்; சோகமான பாடல்களை பாடிக்கொண்டிருந்தார். நண்பர்கள் எவ்வளவோ ஆறுதல் கூறியும், அவர் சோகத்தில் இருந்து மீளமுடியவில்லை.

திடீரென்று ஒரு நாள், காதலியை மீட்டு திருமணம் செய்து கொள்வது என்று முடிவு செய்தார்.

ஒரு நண்பரிடம் கார் வாங்கிக் கொண்டு, பெங்களூருக்கு சென்றார். பெங்களூரிர் ஒரு ஓட்டலில் தங்கிக்கொண்டு, ஒரு ஆள் மூலம் சாவித்திரிக்குக் கடிதம் கொடுத்து அனுப்பினார்.

கடிதம் கிடைத்ததும், ஓட்டலுக்குப் போன் செய்து பாலுவுடன் பேசினார், சாவித்திரி. "காலையில் வீட்டு வாசலில் தயாராக இரு. நான் காரில் வந்து அழைத்துச் செல்கிறேன்'' என்று பாலு கூற, சாவித்திரி "சரி'' என்றார்.

அதன்படியே, காரில் சென்று சாவித்திரியை அழைத்துக்கொண்டு சென்னைக்குப் புறப்பட்டார்.

சென்னையை நெருங்கியபோது, மனதில் ஒரு பயம் வந்தது. "சென்னையில் தங்கினால், சுலபமாகக் கண்டுபிடித்து விடுவார்கள். எனவே, பத்திரமான வேறு இடத்துக்குப் போய்விட வேண்டும்'' என்று பாலு நினைத்தார்.

அதன்படி, சென்டிரலில் இருந்து, ரெயில் மூலம் விசாகப்பட்டினத்துக்கு பாலுவும், சாவித்திரியும் சென்றனர். துணைக்கு பாலுவின் நண்பர்கள் உடன் சென்றார்கள்.

விசாகப்பட்டினம் அருகே, சிம்மாசனம் என்ற ஊர் இருக்கிறது. அங்குள்ள நரசிம்மசுவாமி கோவிலில் பாலுவும், சாவித்திரியும் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.

2 நாட்களுக்குப்பிறகு சென்னை திரும்பிய பாலுவும், சாவித்திரியும், பெற்றோர் வீட்டுக்குச் சென்றால் பிரச்சினைதான் என்பதை உணர்ந்து, ஓட்டலில் அறை எடுத்து தங்கினார்கள்.

ஏற்கனவே ஒப்புக்கொண்ட ஒரு பாடலை, பாலு பதிவு செய்ய வேண்டி இருந்தது. யாருக்கும் தெரியாதபடி, டாக்சியில் ரிக்கார்டிங் தியேட்டருக்கு சென்று பாடலைப் பாடிவிட்டு வந்தார்.

இது, பாலுவின் குருவான கோதண்டபாணிக்குத் தெரிந்தது. பாலுவும், சாவித்திரியும் என்ன ஆனார்கள் என்று இருவரின் பெற்றோர்களும் கண்ணீர் வடித்துக்கொண்டிருப்பது அவருக்குத் தெரியும். மணமக்களையும், பெற்றோரையும் ஒன்று சேர்த்து வைக்க முடிவு செய்தார்.

பெற்றோர்களிடம் நல்லவிதமாக பேசி, அவர்களை பாலு தங்கியிருந்த ஓட்டலுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

படபடவென்று கதவு தட்டப்படும் ஓசை கேட்டு, பாலு கதவைத் திறந்தார். சாவித்திரியின் பெற்றோரும், பாலுவின் தந்தையும், கோதண்டபாணியும் நின்று கொண்டிருந்தனர்.

சாவித்திரியைக் கண்டதும், அவருடைய தாயார் கதறி அழுதுகொண்டே ஓடிச்சென்று மகளை கட்டித் தழுவிக்கொண்டார்.

பாலுவுக்கும், சாவித்திரிக்கும் திருமணம் ஆகிவிட்டதால், இனி ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை என்பதை உணர்ந்து கொண்டு, இருவரையும் அழைத்துச் சென்றனர். எனினும் முழு மனதுடன் அவர்களை அங்கீகரிக்கவில்லை.

பாலுவும், சாவித்திரியும் தனிக்குடித்தனம் சென்றனர். உறவினர்கள் உதவி இல்லையென்றாலும், இல்லறத்தை நல்லறமாக நடத்தினர்.

சாவித்திரிக்கு பெண் குழந்தை பிறந்தது. இசைப் பற்று மிக்கவரான பாலு, அக்குழந்தைக்கு "பல்லவி'' என்று பெயர் சூட்டினார்.

குழந்தை பிறந்த பிறகு, பாலுவின் குடும்பத்தினரும், சாவித்திரியின் குடும்பத்தினரும் மனம் மாறி, பாலுவின் வீட்டுக்கு வந்து போகத் தொடங்கினர்.

குழந்தை பிறந்த யோகம், பாலுவுக்கு பட வாய்ப்புகள் குவிந்தன.

பல்லவி கைக்குழந்தையாக இருக்கும்போதே, சாவித்திரி மீண்டும் கர்ப்பமானார்.

நிறைமாத கர்ப்பிணியாக இருந்த சாவித்திரியை, பிரசவத்துக்காக பிறந்த வீட்டுக்கு அழைத்துச்செல்ல அவர் தாயார் விரும்பினார். பாலுவால் அதற்கு மறுப்பு சொல்ல முடியவில்லை. சாவித்திரியையும் அவர் தாயாரையும் ரெயிலில் அனுப்பி வைத்தார்.

வீடு திரும்பிய பாலுவுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. படுக்கையில் புரண்டு கொண்டே இருந்தார்.

அப்போது டெலிபோன் மணி அடித்தது. அரக்கோணம் ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் டெலிபோனில் பேசினார். ரெயிலில் பயணம் செய்யும்போதே சாவித்திரிக்கு பிரசவ வேதனை ஏற்பட்டதாகவும், அதனால் அரக்கோணம் ரெயில்வே ஆஸ்பத்திரியில் அவர் சேர்க்கப்பட்டதாகவும், அங்கு ஆண் குழந்தை பிறந்திருப்பதாகவும் கூறி, பாலுவுக்கு வாழ்த்து தெரிவித்தார்.

பாலுவுக்கு மகிழ்ச்சி ஒருபுறம், தாயும், குழந்தையும் எப்படி இருக்கிறார்களோ என்ற கவலை மறுபுறம். உடனே காரில் அரக்கோணம் விரைந்தார். ஆஸ்பத்திரியில் மனைவியையும், மகனும் நலமாக இருப்பதைப் பார்த்த பிறகுதான் அவருக்கு நிம்மதி ஏற்பட்டது.

மகனுக்கு "சரண்'' என்று பெயர் சூட்டினார்.

பேரன் பிறந்ததால் பூரித்துப்போன பாலுவின் பெற்றோரும், சாவித்திரியின் பெற்றோரும், கொஞ்சநஞ்சம் இருந்த வருத்தத்தையெல்லாம் தூக்கி எறிந்து விட்டு, பாலு குடும்பத்துடன் ஐக்கியம் ஆனார்கள்.

"இந்த செய்தி / கட்டுரைக்குரிய உங்கள் கருத்தை கீழே பதிவு செய்யுங்கள்"
மேலும் சினி வரலாறு